مادر! بوسه های حضورت را بر بستر گونه ام فرود آر- بگذار ترنم حضورت با کمندی از شعر در سرزمین خاکی وجودم احساس شود. مادر! مرا به نظاره ی گوشواره های اشاره ات دعوت کن- و مرا به افق لبان تجربه ات خیر

مادرم هستی صفای راه عشقمادرم هستی فدای راه عشقمی رسد هر دم به گوش قلب مااز لبت مادر صدای راه عشقبر در لطف شما یا فاطمهاین دلم باشد گدای راه عشق گر نباشد در دلم حب شماراه من باشد جدای راه عشقمادرم پیچ

بنیاد عید نوروز جشن عید نوروز این جشن از کهن ترین جشن های ایرانی است که پژوهشگران بنیاد آن را هند و ایرانی ندانسته اند، بلکه با قید احتمال آن را به اقوام بومی نجد ایران پیش از مهاجرت و آریاییان،

مردی که نام دیگر او «آفتاب» است بین غل و زنجیر هم عالی جناب است حبل المتین ماست یک تار عبایش این مرد از نسل شریف بوتراب است هنگام طی الارض و معراجش یقیناً ..... . روح الامین در محضرش پا در رکاب است

امروز قلب عالم و آدم حرای توست این کوه نور شاهد حرف خدای توست مکه دگر برای بزرگیت کوچک است فریاد کن رسول که دنیا برای توست اقرأ باسم ربک یا ایهاالرسول قران بخوان امین که همین آشنای توست لات و هبل بر

به مناسبت میلاد با سعادت امام حسین (ع) صاحب نظرا به خاک تن جـــان آمـــد جان همه عالـم به فـدای قدمش از مهر رخش جهان همه روشن شد گــل بوســه زند رخ مهش را هر دم بلبل به طــرب ترانه هــا می خوانـد زهـ

اللهم عجل الولیک الفرج صبحدم پيك مسيحا دم جانان آمد گفت برخيز كه آرام دل و جان آمد سحر از پرده نشينان حريم خلوت نغمه برخاست كه شاهنشه خوبان آمد عاشقان را رسد اين طرفه بشارت زسروش كه سحرگاه شب نيمه

از یک کلام جانفزا، صد مرده احیا می کنی هنگام تعلیم سخن، کار مسیحا می کنی هر دم که می گویی سخن، جان می دهی ما را به تن در جان دمیدن در بدن، اعجاز عیسا می کنی با دانش خود هر زمان، بخشی حیات

به نام خدا از برای رفع دشمن سر بسر همت کنید ای مسلمانان وهابی را همه لعنت کنید از وهابی شاخ لعنت سبز شد در کوهسار مذهب شمر از وهابی شد دوباره آشکار هر مسلمانی شد از ظلم وهابی بیقرار باز داغ کربلا ر

 آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟ آنکه زاغیار برد شکوه بر ی&#157

خورشيد پر تلألو هفت آسمان شديذي الحجه شهير زمين و زمان شدي با اهدنالصراط تو شد راه ، مستقيموقتي كه حمد خواندي و تفسير آن شدي تكثير گشته آيه ي اياك نعبدوااز آن زمان كه هادي اهل جهان شدي ابن الجواد ! تا كه گدايت شديم مامثل پدر كريم شدي ، مهربان شدي تا سفره هاي دست كريم تو پهن شدما ميهمان شديم ، تو هم ...

شافع فردا شد جلوه گر نور الهی ای مــحبان آمد به دنیا هفتمــین حـامی قــرآن جان جهان فخر عرب آمد به دوران گـــوید مــــنادی بــــا شــور و شـــادی ای مــهدی صــاحب زمان چشم تو روشــن بــاب الحــوائج آمــد و فــرزند زهرا از طلعتش گردیده روشن چشم و دلها مـــرآت ذات کـــبریا آمـــد بـــه دنیــا گـــوید ...

بسم الله الرحمن الرحیم روز بیست و چهارم ذیحجه روزی است كه رسول خدا صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله با نصارای نجران مُباهَلَه كرد و پیش از آنكه خواست مُباهله كند عبا بر دُوش مبارك گرفت و حضرت امیرالمؤ منین و فاطمه و حَسَن و حسین عَلیهمُ السلام را داخل در زیر عبا نمود و گفت پروردگارا هر پیغمبری را اهل بی...

هفته دفاع مقدس مادر سلام! آمدهام بعد سالها انگار انتظار تو را پیر کرده است زود است باز این همه پیری برای تو شاید منم که آمدنم دیر کرده است مادر مرا ببخش اگر دیر آمدم جایی که بودم از نفس جاده دور بود آماج سنگ حادثه بودم ولی شگفت آیینه ی شکسته من پر غرور بوددیرینه سال بود که در دور دستها یک سرزمین به ...

باز نوای محرم آمد ســـلام مــن بــه مـحـرم، مـحـرم گــــل زهــرا بـه لطـمه هـای ملائـک بـه مــاتـم گــل زهـرا سـلام مـن بـه مـحـرم بـه تشنـگی عـجـیـبـش بـه بـوی سیـب زمـینِ غـم و حـسین غریـبش سلام من بـه محـرم بـه غصـه و غــم مـهـدی به چشم کاسه ی خون وبه شال ماتم مـهـدی سـلام من بــه مـحـرم بـه کـرب...

گل کرده در زمین، کَرَم آسمانیت آغوش باز میرسد از مهربانیت حالا بیا و سفره مینداز سفره دار حالت خراب میشود و ناتوانیت دارد مرا شبیه خودت پیر میکند جان برده از تمام تنم نیمه جانیت یوسف ترین سلاله تنهاتر از همه سبزی رسیده تا به لب ارغوانیت این گرد پیری از اثر خاک کوچه است بر موی تو نشسته ز فصل جوانیت ب...

دل همیشه غریبم هوایتان کرده است هواى گریه پایین پایتان کرده است وَ گیوهu200fهاى مرا رد پاى غمگینت مسافر سحر کوچههایتان کرده است خداش خیر دهد آن کسى که بال مرا کبوتر حرم باصفایتان کرده است چگونه لطف ندارى به این دو چشمى که کنار پنجرههایت صدایتان کرده است؟ چگونه از تو نگیرم نجات فردا را؟ خدا براى همین...

بسم رب الشهدا و الصدیقین دلم کرده هوای سرزمینی/که میگویند چون جنت قشنگ است همان جایی که شاهی خوب دارد/برای شاه این دل تنگٍ تنگ است منم آری گدایی بی سرو پا / که می آید به درگاهت گدایی تفقُّد کن گدای بینوا را / تو که عرش و زمین را پادشاهی زِ درد حسر

سکوتی غریب و دلگیر تمام فضای کربلا را فرا گرفته استو سیاهی شب وادی طف را در مشتو فقط باد گرمی از سوی فرات به خیمه ها می وزد، هر از چندی صدای قهقهه کودکی که مادری را به بازی گرفته استسکوت را بر هم می زند عباس علمدار سپاه حسین کمی آنطرفتر با زهیر قدم

اقتدا به پیشانی تو... اگر می توانستم همچون تو، پنهان ترین گریه هایم را اندرز جاودانه انسان کنم، دلم بلورِ باران می شد و آوازم رشک فرشتگان.. .. با صدای دعاهای تو، گمگشتگان، راه خانه حقیقت را پیدا می کنند و خفتگانِ مهجور به بیداری وصل می رسند. صدایت را